درد من و تمام تبر خورده ها یکی است

باور نمی کنیم که مُردیم مدتی است

آن ها در انتظار دوباره پرنده ای

من فکر بازگشت کسی که نبود و نیست

از هرکجا نرفته به من باز گشته ای

ای بومرنگ خسته ی من! یک نفس بایست

یک عمر می دویم و به جایی نمی رسیم

یک عمر می دویم؟! دویدن برای چیست؟

در پیله خوش تریم... که در چشم روزگار

کفتار و کرم و کفتر و پروانه هم یکی است

بیچاره قلب من؛ که در این جنگل ِ شلوغ

خرگوش ِ مرده زاده شد و... لاک پشت زیست!

مژگان عباسلو